Derviş Sükutu

Servet Yerlikaya’nın kaleme aldığı Derviş Sükutu, tasavvuf literatüründe önemli fakat az incelenmiş bir kavram olan “sükût”un sistematik bir analizini sunmaktadır. Eserde, ilk dönem sûfîlerin eserleri temel alınarak, sükûtun yalnızca sessizlik değil; tefekkür, irade terbiyesi ve kalbî arınma ile ilişkili derin bir manevi hal olduğu vurgulanmaktadır.

Kur’an ve hadislerde geçen sükût vurgularından başlayarak, Muhâsibî, Kuşeyrî, Mekkî, Hücvîrî gibi sûfî müelliflerin metinleri üzerinden kavramın teorik çerçevesi kurulmuştur. Ayrıca, sükûtun bir “hal” mi yoksa “makam” mı olduğuna dair klasik metinlerdeki farklı yaklaşımlar da ele alınarak kavramın iç yapısı katmanlı biçimde analiz edilmiştir.

Doç. Dr. Hüseyin Okur’un editörlüğünde hazırlanan Derviş Sükutu, tasavvufun ilmî bir disiplini olarak çalışan araştırmacılar için özgün bir katkı sunarken, aynı zamanda manevi terbiyeye ilgi duyan genel okuyucuya da hitap etmektedir.