Yusuf Kaplan

Medeniyet Tasavvuru

Hikmeti yitiren hayat, bayatlar, solar. Hakikati yitiren ha¬yatsa, insanı yalnızca ağlarına bağlar, soldurur. İlim, hakikatin ‘söz’ hâlidir. İrfan, hakikatin ‘göz’ (kalp gözü) hâlidir. Hikmetse hakikatin öz hâli. İlim, ‘çağrı’dır: İlâhî çağrı. İrfan, ‘çağ’dır: Nebevî çağ. Hikmet’se, çağlayandır: İlâhî ‘çağrı’yla buluşan, nebevî ‘çağ’la olu¬şan insanın, hakikati çağlayana dönüştürme çabası. İlim, ‘söz’ü zenginleştirir. İrfan, ‘göz’ü derinleştirir. Hikmet’se, ‘öz’ü gürleştirir. İlim, ‘ribat’tır: Hakikate bağlanma. İrfan, ‘irtibat’tır: Hakikatin bağlarını birbirine bağlama. Hikmet’se, ‘râbıta’dır: Bağ kurma, çağ kurma, ‘çağrı’yı gürül gürül akan, insanı yıkayıp arındıran bir ‘çağlayan’a kavuşturma. İlim, ‘bakış’tır. İrfan, ‘akış’tır. Hikmet’se varış. Hâsıl-ı kelâm, ilim, hakikatin toprağa düşürülen tohumudur. İrfan, hakikat ağacının tomurcuklanmasıdır. Hikmetse, filizlenen, yeşeren, tomurcuklanan hakikat ağacının meyveye durması.

Okumak Nedir?

Kitap, yalnızca iki kapak arası yazılanlardan ibaret değildir. Kitap; hayatı, dünyayı, mânâyı, Yaratıcı’yı, yaratılanları, varlığı, varoluşu ve elbette kendimizi ve hakikati anlamamızı sağlayabilecek kaynak ve mecraların bütünüdür. Böyle olunca “okumak” da eline sadece basılı bir metni alıp kelimelerini söylemek değildir. Okumaktan maksat bir dünya inşası; evvela kendinin daha sonra da yalnızca bütün insanlığın değil, bütün varlığın nefes alıp verebileceği bir dünya inşa etme kaygısıdır. Herkesin kendince kendi olacağı, kendi kalacağı, kendi hayatını yaşayacağı bir dünya inşasıdır. ... Okumak, kişinin uzun soluklu bir medeniyet yolculuğuna çıkmasıdır. ... Yusuf Kaplan, “Okumak nedir?” sorusunun cevabını derin bir bakış açısı ve çok etraflı bir fikir dünyasıyla birlikte veriyor. “Okumayı okumak nedir?” bunu anlatıyor aslında bize. Ve şöyle diyor; “Önce okumayı okumamız lazım. Çünkü okumasını da bilmiyoruz, okumanın ne demek olduğunu da.”