Necdet Tosun

Bandırmalı Tatlıcı Ali Öztaylan Efendi

Ali Öztaylan Efendi gönül ehli, kibar, nâzik bir Osmanlı efendisi, bir Allah dostu idi. Her fırsatta Bandırma'dan İstanbul'a gidip zamanın âlimleri, şâirleri, hattatları, şeyhleri, profesörleri ve meczupları ile dostluk kurmuş, ilme ve irfana âşık bir tatlıcı. Evine bir gün dönemin bakanları, fabrikatörleri misafir olur, ertesi gün üstü başı kusmuklu bir sarhoş ya da meczup misafir olur, Ali Efendi iki misafire de aynı şekilde hürmet gösterir, hattâ sarhoşu yıkar, temizler, evinde misafir ederdi. Yani gönül perge-li böyle geniş bir insandı.

Derviş Keşkülü

Tasavvuf ve dergâh kültürümüze dair muhtelif yazılardan oluşan ve Derviş Keşkülü adıyla okuyucuya sunulan bu eser, sufilerin düşünce dünyası ve gelenekleri hakkında faydalı ve önemli bilgiler sunmaktadır. Tasavvuf kültüründe çiçek konusuyla başlayan eser, İslâmiyet’in yayılmasında sufilerin rolü, tasavvuf ehlinin miracı, sufi gözüyle hac, hoşgörü, tekke yemekleri, aşure gelenekleri, tasavvuf kültüründe meyve, Yesevilik’te zikir, Üveysilik ve rabıta gibi konularla devam etmekte ve Bandırmalı iki Allah dostunun hayatından çizgilerle sona ermektedir.

Zikir ve Tefekkür

İnsanoğlu dünyaya gelirken içinde iyi ve kötü ahlakın tohumlarını da getirmektedir. Kalbindeki güzel ahlak tohumlarını sulayıp büyüten, kötü ahlak tohumlarını da ateşe veren kişiler olgun bir insan (insan-ı kamil) olmaya adaydırlar. Bu iş için en önemli vasıta da zikirdir. Şuurlu icra edilen zikir hem güzel ahlakı besler, hem de kötü ahlakı temizler. Günümüzde kendi tarihinden ve kültüründen habersiz ve bunlara yabancılaşmış olan bazı habersiz ve bunlara yabancılaşmış olan bazı insanlar kişisel gelişim programlarında ve yoga-meditasyon kurslarında huzur aramaktadırlar. Oysa gerçek huzur, İslamiyet'in tavsiye ettiği zikir ve tefekkürdedir.