”Sözdür insanın özü. Bu yüzden "söz"ü yitiren her şeyi yitirmiştir. Gün batıran dağlarımda, yitmiş ve yitirilmiş insanlığım adına ateş avcılığına çıkmış şâire kalbimi sunuyorum. Şâir bir şafak müjdecisi.”
Neredesin ey!.. Bunca zaman
Ne seni bana bıraktılar
Ne beni gün batıran dağlarda
Ateş avcılığına saldılar
Ne çukurlar kazıldı gövdemde bilir misin
Ne karabasanlar dolaşır sokaklarda
Güpe gündüz
Senin yüzünden
Yorum yazabilmek için üye girişi yapmalısınız. Üye değilseniz buraya tıklayarak ücretsiz üye olabilirsiniz.